byleby ktoś obcy, jakiś człowiek nieznany, byleby nie ten parobek w
Stefan Żeromski markotnie jest nieco; sędzia zaś był człowiekiem mówiącym rzeczy, których zupełnie nie można było pojąć - pozostawała tedy właściwie samotność. Aby uniknąć złych następstw absolutnego przebywania z
kużden w derdy leciał za Pilicę, robić by się żadnemu nie chciało. - Bo i prawda! Sam smyka mam pod wąsem. Aże po sercu źga, jak se pomyśleć. O, stoi, patrzy... Stój, patrzaj! Odechce ci się, jak
Cytat
Chodź, Józefie - powiedział potem do K., który przesunął się powoli obok dziewczyny. - Pan mecenas jest chory - powiedziała dziewczyna, ponieważ wuj nie zatrzymując się śpieszył wprost do
także pracą nocną, wrócił wreszcie zmęczony do swojej kancelarii. Ci na dole zrazu nie chcieli temu wierzyć i posiali naprzód jednego, by zajrzał za drzwi, czy jest tam rzeczywiście pusto. Potem
Cytat
oszukańczo. - Państwo już dawno tutaj mieszkają, na Chłodku? - pytał Cezary, żeby tylko coś powiedzieć. - Trzydzieści pięć lat, proszę łaski pana. Idzie na trzydziesty szósty, odkąd my na ten
K. - Wobec tego - powiedział kupiec - powierzam panu częściowo ten sekret, ale pan musi mi także powiedzieć jakąś tajemnicę, abyśmy się nawzajem przeciwko adwokatowi trzymali w szachu. - Pan