wciągał w siebie, połykał wszystkimi porami promienie słońca i
Stefan Żeromski i treści posłania wysłuchać, gdyż ono dopiero zawierać będzie prawdę o sile ich, której nie znają. Cezary znalazł dość zyskowne zajęcie, toteż z zapałem pracował. Dzięki literackiej pasji Gajowca
tonu. - Franuś... milcz z łaski swojej - rzekł pan Opadzki spokojnie, wydymając wargi i patrząc na okno. Po chwili wzniósł brwi, rozłożył ręce i rzekł: - To trudno... to trudno! Kto sieje
Cytat
losowi!" - myślał Cezary siedząc na worku miękkich otrąb. Ta myśl, ten grzmot wewnętrzny był pewną siłą duchową, przeciwstawiającą się burzy szalejącej nad miękkimi postawy duszy. Siedział we młynie
- Żadne drogi tu są, osobliwie w kieleckim krajzamcie. Ach, co za drogi! Ja myślałem, że tylko w Karpackich Wielkogórach takie drogi bywają. - To są, mości panie, polskie drogi. Ale jakoś i takimi
Cytat
wszelkiego autoramentu, zarówno stronników Barw jak Mniewskiego, którzy zresztą w owej dobie łączyli się w myśli zwołania sejmu. Wszystek swój czas książę obracał na zaglądanie w żywe oczy
chlaszczą piany białe. Niebo wpośród dnia czarne, jako o północku, a w nim niedaleka, zda się, tuż tuż, grozi ponura skała Kaprai. Latarnia morska połyskuje na niej raz za razem, raz za razem,