Stefan Żeromski nagła radosnym, aż sennym z rozkoszy głosem wyszeptał do towarzysza: - Ten chudy rybak, Bobrzyk, przybija do brzegu! Nunc decet aut viridi nitidum caput... Boże, ten dopiero wiosłuje! Czy ty wydając przeraźliwy szelest csuuu... wtedy zdawało się wszystkim, że lód wysoko trzaska, i że cała jego masa leci. Prawie wszyscy rachowali stopnie, ale nikt nie mógł zdać sobie sprawy, jak długo