wciągał w siebie, połykał wszystkimi porami promienie słońca i
Stefan Żeromski spódnicę i odciągnął od łóżka. K. sam przypatrywał się wszystkiemu spokojnie, choroba adwokata była mu prawie na rękę, nie mógł się przeciwstawić gorliwości, jaką rozwinął wuj dla jego sprawy, ale
go z powrotem na stole ze słowami: - Dziękuję, wiem już wszystko. - K. spojrzał nań z boku, rozgoryczony. Wicedyrektor nie zauważył tego lub też zauważywszy nabrał jeszcze lepszego humoru, wybuchał
Cytat
zwrócili się raptownie w stronę drzwi wejściowych. Oficer rozmawiający z księciem - również. Gintułt poszedł oczyma za ich wzrokiem. Od wejścia przez środek sali przebijał się oficer wyższy, lat
chwilę. Wtedym poczuł, jakby mi się czaszka rozłupywała, w czole palił mię straszny ogień. Gdym dotknął tego miejsca ręką, dwa palce wsunęły się w jamę. Krew, szeroką strugą zalewająca mi oczy,
Cytat
twarzy siła woli. Kiedy tak błądzili między ludźmi, nie wiedząc, co do siebie mówić, ośmielali się każdym spojrzeniem i oczyma mówili sobie rzeczy niewysłowione. Były chwile nadziemskie, że szli
zawołał: - Po stroju od strony Opatowa czy Sandomierza wnoszę, że przyjeżdżasz wprost ze swego dystryktu. - Nie inaczej, a ty? - Ja tu mieszkam. - Tu? W Warszawie? I dawno? - Od lat trzech, to jest