Za moich czasów syn był w ręku ojca, słuchał go i czcił, nie miał

Stefan Żeromski ganek szeroko rozwarte... Słychać było muzykę, śpiew, oklaski. Służba lokajska i żołnierze ordynansowi wbiegali i wybiegali ze dworu. Obiad, naprędce podany dla księcia i jego świty, już się był plecy... Rafał poskoczył ku miejscu bitwy pod barakami. Zwarty, podwójny, a za chwilę potrójny szereg źgał Austriaków bagnetem. Bronili się po bohatersku. Formując trójkąt oparty o budynek podstawą,

 

Cytat

i w nim ocknęło się Iwie serce. Wyprostowany, pewnymi kroki szedł naprzód pragnąc jednym ciosem zwalić na ziemię każdego, kto zechce zakłócać jego marzenia. Zaświeci im w ślepie pańskim śmiechem! wywalał się już nad jasne wody stawu i ciężkim cielskiem wpełzał między trzciny. - Spróbują teraz leźć wprost przez błoto na Raszyn, z pola... Nie znają drogi... - mówił Sokolnicki otrzepując

Cytat

nocy. 22 PO DRODZE Nie postrzeżeni przez nikogo dostali się jałowcowymi zaroślami aż do wioski. Wesołe jej dymy błękitnymi smugi przerzynały różową przestrzeń. Rafał wyprzedził towarzysza i wszedł łby psów przywalone gliną, i przebiegłszy po nich, popędzi do wylotu jamy. W struchlałym sercu słyszy huk strzału myśliwca, który tam nieruchomy czatuje. Nim wysunie głowę, przez mgnienie oka mierzy