warszawskiego powroźnika, urocza córka którego pielęgnowała w
Stefan Żeromski kilkanaście koni. Rafał wywijał tego dnia szabliskiem co się zowie. Nacierał już dwakroć i odrębywał się sprawnie. Nieszczęście jednak stało tego dnia przy nim. W mroku i wichrze, zapędziwszy się
szumiące drzewa. Z niego idzie w gruby śniat, w tęgie konary i w owe gibkie gałęzie, w lotne, poświstne za każdym wietrzykiem rózgi i witki - sok żywota... Widział go, gdy się w głuchej tajemnicy
Cytat
Pięć kroków w jednym kierunku: - raz - dwa - trzy - cztery - pięć... Pięć kroków w przeciwnym kierunku: - raz - dwa - trzy - cztery... Nikt nie zobaczy łez przez wnętrze płynących i nikt nie usłyszy
żelaznym kańczugiem gnał do biegu. Ale skoro tylko wychynęli z dołu na wyżynę gruzów zasłony i pokazali się w ulicy, z głębi tego przejścia runęły w nich strzały armatnie. Zatrzęsły się i stokroć
Cytat
furmanki zatrzymywały się przed krytymi drogami szańca i tam składały budulec. Miał siadać w chłopskiej chacie do wieczerzy, a wojsko już ją spożywało, kiedy od wart dano znać, że nadjeżdża wyższy
pracowicie zabielony wapnem i zabielany rokrocznie z troskliwością na każde Godne Święta. W miejscu szumnego napisu pod leżącą postacią rycerza znać w wapnie wgłębienia liter, co żadną miarą nie