Bolesny, natężony, bezowocny paroksyzm poznania podpowiada mu zdania
Stefan Żeromski sentymentalizmem, ani szowinizmem, ani nienawiścią, ani miłością, lecz jest po prostu głuchą i niemą rozpaczą umysłów. Pokazuje nicość systematów myślenia, idei, ukochań, prac w pocie czoła, w
uprzywilejowanym zastępem, zdawały się nie rosnąć, nie wznosić, nie dźwigać z tej ziemi, lecz na skrzydłach lecieć ku niebu. Śliskie, pręgowane pnie grabów o barwie żmii strzelały w górę, wyginając
Cytat
odtąd regularnie jej przysyłać, nie będą na pewno dostateczną nagrodą, lecz do odwiedzin w pensjonacie i do rozmowy z młodą osiemnastoletnią gimnazjalistką nie był obecnie usposobiony. - I co
już: wysoki, szczupły... - To ja wiem doskonale, jakbym go sto razy widziała, ale żebyś więcej o nim opowiedział! - Jażem się tysiąc razy rozwodził. - To mi wytłumacz, jak to on tak nagle
Cytat
nieobeszły, spracowany kraj... Wnet lecieli polem, wichru mając pełne uszy i pełne głowy. Minęli w skok drogę prowadzącą do Olszyny. Z dala na uboczu został rodzinny dom. Krzysztof raz tylko rzucił
szynkowni. Żyd pod groźbą śmierci nabijał strzelbę, gdy Rafał stał zaczajony pod oknem z pałaszem w ręku, a Ślązak rychtował do ciosu swój taran. Na dworze zaległa cisza. Kiedy chyłkiem wyjrzeli