lód popękany na drobną krę, a na wodzie rozmoczone, jasne jak len
Stefan Żeromski tutaj nie znał, toteż z nikim nie mógł zawiązać swobodnej rozmowy. Przeciskał się, plątał, "pętał się" między swobodnie rozmawiającymi, potrącał, przepraszał, właził na lakierki... Było to z dawna
pójść, a wrócić do domu także nie chciał. Podwórze, na które z góry patrzał, było małe, czworokątne, wokół mieściły się lokale biurowe, wszystkie okna były już teraz ciemne, tylko najwyższe chwytały
Cytat
Dziewanowskiego wczesnym rankiem wyruszyła na patrol główny. Deszcz lał przez całą noc. Nade dniem dopiero ustał. Obwisłe chmury dźwigały się z równin mazowieckich, ukazując w oddali leśny
"afiliowany" do loży męskiej na wschodzie Warszawy, pod nazwą Zum goldenen Leuchter. Odbyło się wkrótce pierwsze wspólne posiedzenie, wzbudzając nadzwyczajne zainteresowanie w świecie masońskim.
Cytat
Fijałkowski, pod pozorem trudności przebycia terenu i pod pozorem konieczności rozpytania się o rezydencję komendanta placu, kazał oddziałowi stanąć. W gruncie rzeczy chciał się pospołu z
oczach umarłej. Doktor poszedł do pokoiku nieboszczki, zgarbiony, jakby na ramionach dźwigał górę. Usiadł, nie rozbierając się, na krzesełku i powtarzał jeden wyraz, w który zmieściła się wszystka