i zjadłszy strawę padali w sen kamienny, gdy panowie inżynierowie
Stefan Żeromski gnaty, płonące bomby moździerzowe. Bomby te w chwili pęknięcia na ziemi albo w powietrzu miotały ogień we wszystkich kierunkach. Były to wielkie wydrążone kule z żelaza, napełnione prochem. Miały w
już kilkunastu rozzutych i na pół odzianych brało na bary pierwsze sanie. Furmani siedli oklep na wyprzężone konie i w drugim brodzie przejeżdżali wodę. Powstał krzyk dam siedzących w saniach,
Cytat
powiedział kupiec i przejechał ręką po czole, jakby się namyślał, K. chciał mu pomóc, więc rzekł: - Pan chciał mieć natychmiastowe wyniki i poszedł dlatego do pokątnych adwokatów. - Całkiem
się na to nigdy więcej nie ważył. Ale mnie nie wolno tego uczynić, a inni nie chcą mi wyświadczyć tej przysługi, bo wszyscy boją się jego władzy. Tylko taki mężczyzna jak pan mógłby to zrobić. -
Cytat
białe jego mury. Tuż za kuźnią i za gospodą klasztorną był wysoki parkan ogrodu. Olbromski zaczaił za murowanicą oberży i kuźni, stojącymi naprzeciwko siebie, część swego oddziału i podzielił go na
tę dobrą stronę, że oszczędza wiele żywotów ludzkich obudwu stronom walczącym. Wytrąca oręż z ręki cichaczem a nieodwołalnie ojcom, mężom, braciom i narzeczonym, kryje żołnierzy przed kartaczami, a