zamykać serce tak szczelnie, jak się zamyka wieko trumny nad drogimi
Stefan Żeromski słychać jeszcze jego śmiech i bełkot radosny. Jeszcze obiad do swej połowy nie dobiegł, a już Cezary - "Czaruś" pił bruderszaft na śmierć i życie z księdzem Nastkiem, z wujciem Michasiem, a nawet
kapitana błysnęła radość i głęboka wdzięczność. Młody dowódca wykonywał jego plan i rozwijał go trafnie. - W pobliżu jezior jest na Aarze zerwany mostek kamienny... - szepnął jeszcze Le Gras
Cytat
- widniały wydrapane na murze nazwiska: "Stefan Żeromski, uczeń klasy drugiej" - a niżej, tuż pod tamtym: "Jan Strożecki, uczeń klasy drugiej". O ile ów, z roku 1863, zanadto pilnie swe nazwisko
ciężaru pracy. A mimo to trzymał się jego. K., tak kurczowo! Dlaczego? Byłoż to może osobiste współczucie dla wuja, czy też rzeczywiście uważał proces K. za tak niezwykły i spodziewał się w nim
Cytat
Rafał, którego nikt nie wzywał, skoczył niby to poniesiony przez konia. Anglik księżniczki, rozgrzany, odsadzał się coraz bardziej; niósł coraz wścieklej, wreszcie poszedł w lot niepohamowany.
nieomylną. Morderca zdarł z ofiary swojej suknie hiszpańskie i rzucił je niedaleko między krzewy. Czynił to w takim widocznie pośpiechu, że ściągnąwszy koszulę przez głowę zostawił ręce trupa